Wspominamy bohaterów: Władysław Leonidas Zalewski – konspirator, uczestnik akcji „Burza

Władysław Leonidas Zalewski (1905-1995), ps. Dąb, Janusz, Nowina, Leśnik vel Władysław Kostecki. Podpułkownik służby stałej artylerii, żołnierz Służby Zwycięstwu Polski i Związku Walki Zbrojnej,  konspirator, uczestnik akcji „Burza”.

Zmobilizowany w sierpniu 1939 roku zorganizował baterię artylerii złożoną z podchorążych z którą dotarł do Włodzimierza Wołyńskiego. Tam dowodził 6 Baterią Dywizjonu Szkolnego. Walczył z Niemcami nad Bugiem i w obronie Włodzimierza Wołyńskiego do 18 września, następnego dnia koszary zostały otoczone przez sowietów, nie czekał na warunki kapitulacji i z grupą żołnierzy i oficerów przeszedł Bug w rejonie Zbereźnicy. 23 września dotarli do Czereśnik, do II Dywizjonu dowodzonego przez mjr Czesława Naruszewicza, który mianował go swoim zastępcą.

Walczył do 27 września 1939 roku, potem dostał się do obozu jenieckiego w Ostrowcu Świętokrzyskim, następnie w Pińczowie. Skąd uciekł 19 października. Władysław Leonidas Zalewski w grudniu 1939 roku został zaprzysiężony w szeregach Służby Zwycięstwu Polski i został dowódcą powiatowym SZP w Hrubieszowie. Po przekształceniu Służby Zwycięstwu Polski w Związek Walki Zbrojnej, został Komendantem Obwodu Hrubieszów ZWZ.

Zorganizował tam siatkę konspiracyjną. W połowie 1940 roku, z powodu zagrożenia aresztowaniem, został przeniesiony się w okolice Janowa Lubelskiego, gdzie odbudowywała konspiracyjne struktury ZWZ. W lipcu 1941 został mianowany Zastępcą Komendanta Inspektoratu Rejonowego Zamość ZWZ a 11 listopada 1942 roku został majorem służby stałej artylerii.

Organizował kursy podoficerskie, szkoły konspiracyjne, uczestniczył w przygotowaniach do akcji „Burza”. Inspirował i przeprowadzał akcje bojowe.

23 stycznia 1945 roku rozkazem KG AK został awansowany do stopnia podpułkownika służby stałej artylerii ze starszeństwem z 1 stycznia 1945 roku.

Był poszukiwany przez funkcjonariuszy NKWD i UB.  Został złapany w warszawskim mieszkaniu konspiracyjnym 21  mara 1945 roku pod nazwiskiem Karol Kostecki. Po czterotygodniowym ciężkim  śledztwie został przewieziony do aresztu NKWD w Lublinie. Dalsze przesłuchania obywały się w katowniach z więzieniu „Pod Zegarem” i Zamku Lubelskim.

Wskutek ujawnienia się został zwolniony z więzienia we wrześniu 1945 roku i na początku zmuszony do wyjazdu z lubelskiego. Osiadł we Wrocławiu. Był inwigilowany. Ze względu na stan zdrowia w 1954 roku przeszedł na rentę inwalidzką. Działał w Stowarzyszeniu Żołnierzy Armii Krajowej.

http://www.dws-xip.pl/PW/bio/z15.html

PODZIEL SIĘ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ