Benedykt XVI na Adwent – „Przyjście Pana. Rozważania papieskie”

Jak w świecie pełnym zgiełku i chaosu przeżyć autentycznie chrześcijański Adwent?Odpowiedź na to pytanie znajdziemy w książce Benedykta XVI „Przyjście Pana. Rozważania papieskie” wydanej nakładem Wydawnictwa WAM (2018)

Przyjście Pana. Rozważania papieskie”– tomik tekstów Benedykta XVI wygłoszonych w okresie Adwentu wstępem poprzedził ks. prof. Jerzy Szymik. Prawdziwy sens Adwentu wyrażają, jego zdaniem, cytowane przez Benedykta XVI słowa Sofoniasza: „Wyśpiewuj, Córo Syjońska! / Podnieś radosny okrzyk, Izraelu! / Ciesz się i wesel z całego serca, / Córo Jeruzalem! / (…) Pan, twój Bóg, jest pośród ciebie” (So 3,14.17). Adwent to czas by, pośród mroków zła, smutku, cierpienia, śmierci i niegodziwości, odnowić pewność, że Bóg jest obecny. Lektura tekstów Benedykta XVI ma skłonić nas, czytających, wyjaśnia ks. Szymik, do świadomego oczekiwania na przyjście Syna Bożego, a w efekcie doświadczenia Jego obecności.

Adwent, według Benedykta XVI, sprzyja rozważaniom na temat „oczekiwania”. Wielkość moralną i duchową człowieka można bowiem mierzyć tym, czego ów oczekuje, w czym pokłada nadzieję. „Człowieka poznajemy po jego oczekiwaniu” mówi papież. I proponuje, by w Adwencie zadać sobie pytanie: a ja na co czekam? Czy wołam słowami z Apokalipsy św. Jana: „Przyjdź, Panie Jezu!” (Ap 22,20)? Czy ludzkość naszych czasów czeka jeszcze na Zbawiciela? Benedykt XVI zachęca: rozpocznijmy Adwent rozbudzając w naszych sercach oczekiwanie na Boga-który przychodzi. Nie dajmy przytłoczyć się przez grzech i doczesne troski! Liturgia Adwentu artykułuje pełne nadziei przesłanie, byśmy podnieśli wzrok ku horyzontowi ostatecznej rzeczywistości – niebieskiemu Jeruzalem, a jednocześnie rozpoznali w teraźniejszości znaki Boga-z-nami.

Benedykt XVI pragnie, aby rozbrzmiewające w Adwencie wezwanie Jana Chrzciciela do nawrócenia i jego surowe słowa o bliskim sądzie, na którym plewy zostaną spalone w ogniu, miałyzbawienny wydźwięk dla nas, ludzi współczesnych czasów, w których sposób przeżywania i pojmowania Bożego Narodzenia niestety dość często nosi piętno mentalności materialistycznej”.

Benedykt XVI ostrzega nas także przed infantylizacją Bożego Narodzenia. Nie jest ono bajką dla dzieci. Jest odpowiedzią Boga na dramat człowieka. Adwentowe wezwanie do radości zawiera proroctwo przezwyciężenia potęgi zła, którego cień ogarnia całe stworzenie. Papież piętnuje również ponowoczesną hipertrofię empiryzmu i krytycyzmu, która przeszkadza zbliżyć się do świetlistej tajemnicy betlejemskiej groty. „Jeśli nie uznaje się, że Bóg stał się człowiekiem, jaki sens ma świętowanie Bożego Narodzenia? Obrzędy stają się puste”– konstatuje Benedykt XVI.

Adwent powinien odzyskać, postuluje Benedykt XVI, sakralny i chrześcijański charakter. Gdy Dzieciątko Jezus przychodzi na świat nie bądźmy roztargnieni, pogrążeni w egoistycznym konsumpcjonizmie czy po prostu zajęci ozdabianiem naszych domów! Przygotujmy Mu godne mieszkanie w naszej duszy! Papież zaleca, aby w tym celu, wzorem Maryi, rozważać i kontemplować Słowo Boże. Rekomenduje nam również myśli Tertuliana, św. Bernarda, św. Ireneusza, św. Jana Chryzostoma, św. Bonawentury, św. Maksyma, św. Augustyna, św. Leona Wielkiego, św. Bazylego i św. Jana Pawła II, które umocnią nas w czujnym wypełnionym modlitwą adwentowym oczekiwaniu.

Wyśpiewuj, Córo Syjońska! / Podnieś radosny okrzyk, Izraelu! / Ciesz się i wesel z całego serca, / Córo Jeruzalem! / (…) Pan, twój Bóg, jest pośród ciebie” (So 3,14.17) te słowa Sofoniasza powracają niczym refren w papieskich rozważaniach. Benedykt XVI pomaga nam odkryć na nowo sens prawdziwej chrześcijańskiej radości. Przypomina nam też o aktualnej, zwłaszcza w Adwencie, powinności ewangelizacji. Racja jej bytu nawet dla wielu katolików przestała być, ocenia papież, jasna i oczywista. Tymczasem nic nie zwalnia nas z trudnego, ale i wspaniałego obowiązku głoszenia radosnej nowiny o narodzinach Jezusa: Apparuit gratia Dei Salvatoris nostri omnibus hominibus (Tt 2,11).

Agnieszka Kanclerska, Wrocław

PODZIEL SIĘ