Jan Kaim: Po torturach zaczęto o nim mówić „męczennik Mokotowa”…zabity strzałem w tył głowy

Jolanta Dyr , CC BY-SA 3.0

Jan Kaim (1912 – 1949), ps. FilipWiktor. Brał udział w wojnie obronnej, działał w Organizacji Wojskowej Stronnictwa Narodowego, po scaleniu Narodowej Organizacji Wojskowej z Armią Krajową został dowódcą oddziału leśnego. Więzień obozów niemieckich a po wojnie władzy ludowej. Znany jako męczennik Mokotowa.

Jan Kaim był dowódcą drużyny 35 Pułku Piechoty w wojnie obronnej, a potem w Grupie Operacyjnej gen. F. Kleeberga, jako z-ca d-cy plutonu. Był żołnierzem samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie”. 7 października 1939 roku dostał się do niewoli niemieckiej, z której po kilku dniach zbiegł. Już w listopadzie 1939 roku, został szefem organizacyjnym w powiecie starachowickim, po tym jak wstąpił do Organizacji Wojskowej Stronnictwa Narodowego, która przekształciła się w Narodową Organizację Wojskową. Później po scaleniu Narodowej Organizacji Wojskowej i Armii Krajowej  został dowódcą oddziału leśnego NOW w powiecie kozienickim. Kolejna nominacja była w listopadzie 1941 roku kiedy Komendant Okręgu Radom NOW nadał mu tytuł podchorążego. Pełnił też funkcję plutonu NOW w Radomiu od grudnia ’42 do lutego ’43. Jan Kaim brał w licznych akcjach bojowych ale został przeniesiony do Warszawy  z powodu zagrożenia aresztowaniem. Został dowódcą plutonu specjalnego KG NOW-AK i przeprowadził wiele brawurowych akcji przeciwko Niemcom. Przede wszystkim na kielecczyźnie. Podczas jednej z nich w czerwcu 1943 został ranny a jego brat Stanisław zginął.

Gestapo wpadło na jego trop w maju 1944 roku. Został aresztowany i więziony na Pawiaku. Podczas przesłuchania prowokował śledczych aby już na początku każdego przesłuchania, otrzymać ciosy i jak najszybciej stracić przytomność. Został wywieziony do obozów Gross-Rosen, Mauthausen oraz Linz III. Tam, 5 maja 1945 doczekał uwolnienia przez wojska amerykańskie.

Natychmiast po powrocie do Polski skontaktował się z członkami Zarządu Głównego Stronnictwa Narodowego. Został kurierem do władz RP na uchodźstwie. Przedostał się do Paryża i Londynu. Kiedy wrócił do Polski – w grudniu 1945 – zorganizował i kierował siatką łączności pomiędzy strukturami konspiracyjnego Stronnictwa Narodowego w kraju i na emigracji. Ponownie wyjechał z kraju – w czerwcu 1946 na teren Niemiec i przebywał tam w alianckich strefach okupacyjnych, gdzie włączył się w działalność SN. Członkiem Zarządu Głównego Koła Armii Krajowej został w marcu 1947 roku. Do Polski powrócił w listopadzie 1947 roku, wysłany misją kurierską. Miał odtworzyć zerwane kontakty siatki informacyjnej SN. Funkcjonariusze Urzędu Bezpieczeństwa zatrzymali Kaima 24 listopada 1947 roku w Szczecinie. Dwa dni później został przewieziony Warszawy, gdzie w Departamencie Śledczym MBP został poddany ciężkiemu śledztwu. Po torturach jakie przeszedł zaczęto o nim mówić „męczennik Mokotowa”.

Wojskowy Sąd Rejonowy skazał go na karę śmierci, utratę praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na zawsze oraz na utratę mienia w całości.  Wyrok wykonał st. sierż. Potr Śmietański strzelając w tył głowy. Było to 18 lipca 1949 roku w więzieniu mokotowskim w Warszawie.

18 grudnia 1990 roku, Izba Wojskowa Sądu Najwyższego uniewinniła go ze wszystkich zarzutów. IPN pod kierownictwem prof. Krzysztofa Szwagrzyka odnalazł szczątki ppor. Jana Kaima w 2013 roku w kwaterze „Ł” Cmentarza Wojskowego na Powązkach w Warszawie.

źródło: wikipedoa.org

Artykuł powstał dzięki wsparciu programu „Dolny Śląsk Pamięta” przez Fundację KGHM

 

 

 

 

PODZIEL SIĘ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ