Helena Lazarowicz z Solidarności Walczącej: dla ojczyzny gotowi byli poświęcić wolność osobistą, zdrowie, a nawet przelać krew

wikipedia

Helena Lazarowicz (1956), ps. Słoń, w latach 1979–1990 współpracowała z „Biuletynem Dolnośląskim”, niezależnym pismem. Swoje mieszkanie udostępniała do działań konspiracyjnych, min. na druk prasy, ulotek, pracowała jako maszynistka i składacz. W 1980 roku była członkiem Obywatelskiego Komitetu Wyborców we Wrocławiu organizującego bojkot wyborów do Sejmu PRL i rad narodowych.

Od września 1980 do grudnia 1981 pracowała jako drukarz małej poligrafii MKZ we Wrocławiu/ZR Dolny Śląsk, była też kolporterką wydawnictw niezależnych, jak wydawnictwo NOW. Następnie od stanu wojennego do maja 1982 współpracowała z RKS Dolny Śląsk, gdzie była jednoczenie redaktorem, maszynistką i składaczem podziemnego pisma „Z Dnia na Dzień”. W czerwcu 1982 pracowała dla „Solidarności Walczącej” aż do 1990. Równolegle od czerwca do września 1982 była współpracownikiem Radia Solidarności Walczącej, a przez ostatnie dwa miesiące ’82, w ukryciu.

Od lutego 1983 pracowała w kilku wrocławskich przedsiębiorstwach i zakładach pracy, w końcu zajęła się wydawnictwem publikacji. W tej branży działa nadal. Od 2010 jest członek Stowarzyszenia Solidarności Walczącej.

Dzisiaj Helena Lazarowicz jest właścicielką wydawnictwa „Lena”, pracownikiem Zarządu Regionu „Solidarności” we Wrocławiu, aktywistą Solidarności Walczącej. O sobie mówi, że jest działaczem opozycji przedsierpniowej,

O bohaterach Solidarności Walczącej mówi, że winniśmy im wdzięczność i pamięć. Swoje przemyślenia opisuje na portalu WCN (wszystkoconajważniejsze.pl)

Solidarność Walcząca, przez lata marginalizowana i wypierana ze społecznej świadomości, doczekała się stosunkowo niedawno opracowań przywracających organizacji założonej przez Kornela Morawieckiego należne miejsce w zbiorowej pamięci. Wciąż jednak wielu bohaterów SW, poza kręgiem bliskich znajomych, jest nieznanych, a ich wkład w walkę o wolną Polskę — zapomniany, mimo że marzeniu o niepodległości podporządkowali swoje życie i dla ojczyzny gotowi byli poświęcić wolność osobistą, zdrowie, a nawet przelać krew. Wielu z nich odeszło już do wieczności. To im szczególnie należy się wdzięczność i pamięć.

Helena Lazarowicz w 2007 roku została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007), a w 2016 Krzyżem Wolności i Solidarności.

źródło: sw.ipn.gov.pl; wszystkoconajwazniejsze.pl

Artykuł powstał dzięki wsparciu programu „Dolny Śląsk Pamięta” przez Fundację KGHM

PODZIEL SIĘ