Groźny wirus z Chin

 Wirusem, który miał swój początek w Chinach i w ciągu zaledwie kilku miesięcy rozprzestrzenił się na całym świecie jest tak zwany koronawirus. Jednak wirus ten nie jest nowym wirusem, ponieważ już w latach sześćdziesiątych odnotowano pierwsze jego szczepy.

I tak, od tamtego czasu kolejne gatunki ludzkiego koronawirusa odkrywano u ludzi na przestrzeni lat. Naukowcy sądzą, że wirusy te są odpowiedzialne za około 10–20% wszystkich przeziębień. Co więcej, koronawirusy zwykle powodują stosunkowo łagodną, często subkliniczną infekcję u dorosłych. Jednakże w przypadku, osób starszych oraz osób o osłabionej odporności patogeny te mogą powodować ciężką chorobę o ostrym przebiegu, m.in. zapalenie oskrzeli, podgłośniowe zapalenie krtani, zapalenie płuc. Do dnia dzisiejszego wyodrębnia się siedem gatunków koronawirusów, które doprowadzają do infekcji u człowieka. Należą do nich:

  • ludzki koronawirus 229E(ang.) – alfa-koronawirus,
  • ludzki koronawirus OC43(ang.) (HCoV OC43) – beta-koronawirus
  • ludzki wirus SARS (SARS CoV Urbani) – beta-koronawirus
  • ludzki koronawirus NL63(ang.) (HCoV NL63, początkowo znany jako wirus New Haven) – alfa-koronawirus
  • ludzki koronawirus HKU1(ang.) (HCoV HKU1) – beta-koronawirus
  • ludzki koronawirus bliskowschodniego zespołu oddechowego – wirus MERS (MERS-CoV, także: HCoV-EMC/2012, ludzki betakoronawirus 2c EMC/2012) – beta-koronawirus
  • ludzki koronawirus SARS-CoV-2[10] (początkowo 2019-nCoV).

Ostatni z nich zidentyfikowany został w chińskim mieście Wuhan i to właśnie od niego zaczęła się epidemia, niemal na całym świecie, który cechuje się dużym rozpowszechnieniem i częstością występowania. Odnotowano chorego, który w czasie choroby zakaził 19 krewnych oraz ponad 50 osób należących do personelu medycznego. Na tym przykładzie doskonale widać, z jaką prędkością i łatwością potrafi się on rozprzestrzeniać.

Koronawirusy już nie jednokrotnie pokazały, że stanowią duże zagrożenie epidemiczne dla świata i można założyć, że obecna odmiana koronawirusa nie jest ostatnim wysoce patogennym przedstawicielem rodziny Coronaviridae.

W dobie epidemii wprowadzane są, co rusz nowe restrykcje, zakazy i nakazy. Jedne z nich obejmują transport i produkcję przemysłową, która została ograniczona. Dzięki tym działaniom odnotowano na przykład spadek emisji CO2. W kontekście ochrony środowiska jest to bardzo dobra wiadomość, jednak obawą może być sytuacja, w której w kolejnych miesiącach po zakończeniu epidemii, poziom dwutlenku węgla w powietrzu, wzrośnie z podwójną siłą, co będzie skutkiem zwiększonego popytu i potrzeby nadrobienia produkcji przemysłowej. Kolejnym nakazem jest używanie maseczek oraz rękawiczek jednorazowych, co niestety może w rezultacie okazać się dość niekorzystne dla środowiska, bowiem z całą pewnością wzrośnie, nawet do wytworzenia rekordowych ilości odpadów w formie plastików i innych odpadów medycznych. Z kolei recesja, która nastąpi po okresie pandemii, może zmusić rządy wielu państw do pomagania gospodarce, kosztem polityki środowiskowej i spadkiem wydatków na inwestycje proekologiczne.

Materiał powstał dzięki wsparciu WFOSiGW

 

 

Poglądy autorów i treści zawarte w artykule nie zawsze odzwierciedlają stanowisko WFOŚiGW we Wrocławiu.

 

źródło: pl.wikipedia.org/

 

PODZIEL SIĘ