Lasy naturalne bezpowrotnie zmniejszają swoją powierzchnię

Lasy, w sposób naturalny lub w wyniku działań człowieka pełnią wiele ważnych funkcji w naszym ekosystemie. Przede wszystkim, korzystnie wpływają na kształtowanie się klimatu globalnego i lokalnego, regulują obieg wody w przyrodzie, przeciwdziałają powodziom, lawinom i osuwiskom, chronią gleby przed erozją i krajobraz przed stepowieniem. Poza ochroną przyrody, lasy dają wiele korzyści dla samego człowieka, bowiem stwarzają korzystne warunki zdrowotne i rekreacyjne dla społeczeństwa, wzbogacają rynek pracy i zapewniają rozwój edukacji ekologicznej. Korzyść dla samej gospodarki jest również istotna, lasy dostarczają przede wszystkim drewno oraz są źródłem użytków ubocznych.

Niestety, w wyniku działalności człowieka około 50% obszarów naturalnych lasów na Świecie utraciliśmy bezpowrotnie. Tym samym, zmniejszyła się o połowę najważniejsza ostoja życia na naszej planecie, a co gorsze proces ten w zatrważającym tempie stale postępuje. Dzieje się tak, ponieważ światowe lasy wypalane są między innymi pod uprawy soi i palm oleistych lub przekształca się je w grunty do uprawy roli i hodowli zwierząt. Pozyskiwanie drewna również znacząco zmniejsza obszar terenów leśnych. Niestety, występują też obszary leśne, które są niszczone wbrew prawu, z biedy albo dla szybkiego pomnożenia zysków. Zmniejszanie się powierzchni lasów skutkuje niszczeniem naturalnych siedlisk wielu ssaków i ptaków, co prowadzi do zmniejszania się ich populacji, a w efekcie do wymierania wielu gatunków zwierząt.

Według Głównego Urzędu Statystycznego, powierzchnia lasów w Polsce wynosi ponad 9 tysięcy hektarów, co stanowi około 29,6% powierzchni naszego kraju. W przeszłości lasy występowały niemal na całym obszarze Polski. Ze względu na postępujące procesy społeczno-gospodarcze, na które głównie składała się ekspansja rolnictwa oraz duży popyt na surowiec drzewny, lasy Polski uległy znacznym przeobrażeniom. Pod koniec XVIII wieku lesistość Polski wynosiła, około 40%, aby w 1945 roku zmaleć do 20%. Na szczęście nastąpiło odwrócenie tego procesu w następnych latach (do około 1970 roku), kiedy to w wyniku zalesienia 933,5 tyś. hektarów lesistość Polski wzrosła do 27%. Pomimo wzrostu, sytuacja nie wygląda zadowalająco, bowiem według standardu międzynarodowego lesistość Polski jest niższa od średniej europejskiej. Oznacza to, że powierzchnia leśna przypadająca na jednego mieszkańca Polski jest jedną z niższych na kontynencie.

Problem masowego niszczenia lasów naturalnych dotyczy wszystkich zakątków Ziemi, dlatego odpowiedzialność za poprawę sytuacji ponosi każdy człowiek. Biorąc pod uwagę korzyści z terenów leśnych oraz zagrożenia wynikające z ich niszczenia jest to nasz wspólny interes. Zwiększenie zalesienia oraz spowolnienie procesu degradacji lasów przyczyni się na przykład do zminimalizowania negatywnych skutków postępującej zabudowy, wpłynie korzystnie, na jakość powietrza czy ochronę zagrożonych gatunków zwierząt. Stworzenie obszarów służących, jako miejsca wypoczynku i rekreacji ma drugorzędne znaczenie, natomiast na pewno podniesie, jakość życia ludzi.

Materiał powstał dzięki wsparciu WFOSiGW

 

 

Poglądy autorów i treści zawarte w artykule nie zawsze odzwierciedlają stanowisko WFOŚiGW we Wrocławiu.

źródło:.lasy.gov.pl/

PODZIEL SIĘ