Aleksander Szwed: Rok 2019 Rokiem Stanisława Moniuszki [Nasz wywiad]

Foto udostępnione przez ASz

Aleksander Szwed, jeden z najaktywniejszych senatorów RP, wybrany z okręgu obejmującego powiaty: kłodzki, dzierżoniowski i ząbkowicki. Jest członkiem senackich komisji: Komisji Ustawodawczej oraz Komisji Kultury i Środków, członek wielu zespołów parlamentarnych, w tym m.in. Parlamentarnego Zespołu ds. Kultury, Tradycji i Dziedzictwa Małych Ojczyzn.

Senator jest patronem wielu wydarzeń kulturalnych organizowanych na terenie Dolnego Śląska, w tym. m.in. Międzynarodowych Festiwali Moniuszkowskich organizowanych w Kudowie-Zdroju. 19 stycznia 2018 roku, wystąpił z inicjatywą w Senacie Rzeczypospolitej Polskiej ustanowienia Roku 2019 Rokiem Stanisława Moniuszki. Marszałek Senatu Stanisław Karczewski skierował wniosek 30 stycznia 2018 roku, do prac w Komisji Ustawodawczej.

Zapytaliśmy Senatora Aleksandra Szweda o ideę powołania Roku 2019 Rokiem Stanisława Moniuszki.

Dlaczego wystąpił Pan z wnioskiem i jakie widzi szanse powodzenia ustanowienia Roku Moniuszki?

Inicjatywa ustanowienia Roku 2019 Rokiem Stanisława Moniuszki, którą przygotowałem, a którą poparło swoimi podpisami 50 senatorów i złożyłem w Senacie Rzeczypospolitej Polskiej wynika z wielu czynników. Po pierwsze i najważniejsze, w dniu 5 maja 2019 r. mija 200-lecie urodzin wybitnego kompozytora i ojca naszej opery narodowej – Stanisława Moniuszki. Po drugie reprezentuje w Izbie Wyższej Kotlinie Kłodzką, w której to odbywa się drugi najstarszy festiwal muzyczny, jakim jest Międzynarodowy Festiwal Moniuszkowski w Kudowie-Zdroju. W roku 2017 obchodziliśmy jubileuszową 55., a w 2019 roku będziemy obchodzić 57. edycję festiwalu. Tak, to już 57 lat jak niewielka, ale też bardzo piękna miejscowość uzdrowiskowa, jaką jest Kudowa żyje twórczością Stanisława Moniuszki. I tak się składa, że zanim zostałem senatorem miałem zaszczyt jako Kierownik Referatu Zarządzania Funduszami i Promocją Urzędu Miasta w Kudowie-Zdroju, a także członek Kudowskiego Towarzystwa Moniuszkowskiego, wspólnie z burmistrzem Miasta Piotrem Maziarzem współorganizować Międzynarodowe Festiwale Moniuszkowskie. Natomiast od 2016 r. już jako senator Rzeczypospolitej Polskiej mam zaszczyt patronować temu pięknemu i twórczemu wydarzeniu. A jaka jest szansa na ogłoszenie Roku 2019 Rokiem Stanisława Moniuszki. Uważam że jest to niemal pewne, ponieważ obok mojej inicjatywy, przygotowana jest już podobna inicjatywa w Sejmie, a pełnego wsparcia dla naszych inicjatyw udzieliło Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, w którym trwają zaawansowane prace nad przygotowaniem programu grantowego wspierającego wszelkie inicjatywy związane z rokiem Moniuszkowskim.

Czy twórczość Moniuszki – dzisiaj – może mieć charakter jednoczący Polaków?

Jak najbardziej, jednoczył Polaków dawniej, jednoczy i dzisiaj. Któż z nas nie zna słynnych arii ze Strasznego dworuHalki czy Widm Moniuszki napisanych do słów Adama Mickiewicza. Już za życia kompozytora mówiło się, iż jego twórczość, a zwłaszcza opery (w tym Straszny dwór) powstały ku pokrzepieniu serc narodu polskiego, który przeżywał właśnie klęskę Powstania Styczniowego. Stanisław Moniuszko zajmuje jak najbardziej zasłużone miejsce w panteonie polskich twórców-patriotów, m.in. obok Fryderyka Chopina, Henryka Wieniawskiego, Adama Mickiewicza czy Cypriana Kamila Norwida.

Jakie widzi Pan możliwości propagowania i rozpowszechniania wiedzy o Moniuszce?

Postać i twórczość Stanisława Moniuszki w okresie międzywojennym, a także i później, była uwzględniana w toku nauczania historii i muzyki. Kompozytor, o którym mówiono, iż jego muzyka trafiła pod strzechy, chętnie był chętnie promowany. Dzisiaj, kiedy w większości szkół brakuje lekcji muzyki, a twórczość Moniuszki jest traktowana nawet przez niektórych muzykologów jako archaiczna i niezrozumiała, wręcz niemodna, propagowanie muzyki naszego narodowego kompozytora niestety stanowi problem. Widzę jednak szanse w opracowaniach i redakcji dostępnych już, a także nieodkrytych dotychczas dzieł Moniuszki, propagowaniu jego twórczości – Pieśni ze śpiewnika domowego – w szkołach wśród młodzieży czy też wreszcie poprzez solidną edukację artystyczną w mediach, zwłaszcza publicznych. Szanse te pokładam także w środowisku politycznym, które reprezentuję. To przecież rząd Prawa i Sprawiedliwości wprowadza wiele pozytywnych zmian na polu edukacji i kultury.

Moniuszko, w swoim czasie był muzyczno-duchowym wodzem. Jego pieśni były śpiewane przede wszystkim w rodzinach. Czy możliwe, abyśmy wrócili do tego rodzaju tradycji? (dzisiaj nawet nie kolędujemy w swoich domach, wystarczy TV).

Trudno o kontynuację takich tradycji, skoro w systemie edukacji od wielu lat brakowało przedmiotu muzyki. Teraz dopiero próbujemy to zmienić. Oczywiście te tradycje nie zaniknęły całkiem i wszędzie. Myślę, że jest to również kwestia wychowania, tradycji patriotycznych w rodzinie. Aby zasmakować i przekonać się do muzyki Moniuszki, trzeba ją najpierw poznać. Ten proces przywracania Moniuszki Społeczeństwu nie odbędzie się z dnia na dzień, na to trzeba czasu oraz przemyślanych i zaplanowanych działań.

Czy wierzy Pan, że po moniuszkowskim roku, wiedza o narodowym twórcy utrwali się w społeczeństwie?

W ogólnej świadomości społecznej Stanisław Moniuszko jako twórca polskiej opery narodowej jest jednak stawiany obok Fryderyka Chopina – wybitnego kompozytora i pianisty, oraz Henryka Wieniawskiego – wybitnego skrzypka i kompozytora polskiej muzyki skrzypcowej.

Mamy w kraju wiele instytucji kultury i muzyki, które noszą imię Stanisława Moniuszki. W Warszawie od wielu lat odbywa się prestiżowy międzynarodowy konkurs im. Stanisława Moniuszki.

Na Dolnym Śląsku, w Kudowie Zdroju, jak już wspominałem, od ponad 50 lat odbywa się jeden z najstarszych festiwali muzycznych poświęcony twórczości tego kompozytora. Takich przykładów jest więcej. Uważam, że jeśli te wszystkie instytucje artystyczne i inicjatywy festiwalowe połączą swoje siły, to w Roku Moniuszkowskim może powstać bogaty i ciekawy program obchodów, który będzie owocował w następnych latach projektami i wydarzeniami propagującymi i przybliżającymi muzykę Stanisława Moniuszki. Jak najbardziej Moniuszko może i zasługuje na to, aby być tak samo rozpoznawalnym przez Polaków i europejczyków, jak wspomniani już Fryderyk Chopin czy Henryk Wieniawski.

 

PODZIEL SIĘ

1 KOMENTARZ

  1. Byle by piotr maziarz nie został burmistrzem a ludzie w kckis wrócili skąd przybyli i od razu znajdą się pieniądze na pomoc dla biedniejszym.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ