Radni PiS zaproponowali kandydaturę niezłomnego żołnierza wyklętego płk dr Jerzego Woźniaka do tytułu Honorowego Obywatela Wrocławia

radni.jpg

Treść wnisoku:

Mamy zaszczyt i przyjemność zgłosić kandydaturę niezłomnego żołnierza wyklętego płk dr Jerzego Woźniaka do tytułu Honorowego Obywatela Wrocławia „Civitate Wratislaviensi Donatus”.

 

Doktor Jerzy Woźniak należał do pokolenia Kolumbów. Urodził się w Krakowie, ale przez kilkadziesiąt lat związany był z Wrocławiem. Patriotyczne wychowanie przyczyniło się do tego, że już na początku 1940 r. rozpoczął działalność konspiracyjną. Z czasem został zaprzysiężony jako żołnierz Związku Walki Zbrojnej, a następnie Armii Krajowej. Skończył konspiracyjną Szkołę Podoficerską, a następnie Szkołę Podchorążych. Na początku 1944 r. otrzymał stopień kaprala podchorążego. Został przydzielony do osłony radiostacji okręgu krakowskiego Armii Krajowej. W tym samym roku na tajnych kompletach uzyskał świadectwo dojrzałości. Był uczestnikiem akcji „Burza”. Po rozwiązaniu Armii Krajowej został członkiem organizacji NIE, Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość i Delegatury Sił Zbrojnych na Kraj.

W marcu 1945 r. rozpoczął studia na Wydziale Prawa w Krakowie. Zagrożony aresztowaniem zdecydował się na ucieczkę do Wrocławia. Następnie przedostał się na Zachód, gdzie służył w 2 Korpusie Polskim gen. Władysława Andersa we Włoszech. W latach 1945–1946 studiował medycynę na Uniwersytecie w Innsbrucku, a następnie w Edynburgu.

W 1947 r. zdecydował się na powrót do kraju – w charakterze kuriera, podjął współpracę z IV Zarządem Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”, w którym był oficerem do spraw specjalnych. W październiku 1947 r. został powołany na p.o. kierownika organizacyjnego WiN-u. Był najmłodszym – dwudziestodwuletnim działaczem szczebla centralnego tej organizacji. 9 grudnia 1947 r. został w Katowicach aresztowany, przewieziony do Warszawy, gdzie w więzieniu śledczym na Mokotowie przebywał  14 miesięcy.
10 listopada 1948 r. skazano Go na karę śmierci, zamienioną po trzech miesiącach w styczniu 1949 r. na karę dożywotniego więzienia. W więzieniu we Wronkach przez trzy lata pracował w szpitalu więziennym, dzięki czemu mógł w rozmaity sposób pomagać współwięźniom, m.in. zdobywał dla najbardziej potrzebujących niezbędne leki. Na wolność wyszedł warunkowo w listopadzie 1956 r. mając 32 lata – w komunistycznym więzieniu spędził 9 lat. Wkrótce po zwolnieniu z więzienia rozpoczął studia na wrocławskiej Akademii Medycznej, którą ukończył w 1961 r. Doktoratu zrobić mu nie pozwolono, gdyż ciągle figurował w spisie skazanych – w centralnym wykazie więźniów.

Był bardzo dobrym specjalistą w zakresie chorób zawodowych układu oddechowego. Jako pulmonolog pracował w Klinice Chorób Płuc Wojewódzkiej Przychodni Przeciwgruźlicznej i Akademickiej Przychodni Przeciwgruźlicznej.

W 1980 r. został członkiem NSZZ „Solidarność”. Po 1989 r. został Prezesem Dolnośląskiego Związku Żołnierzy Armii Krajowej oraz Honorowym Prezesem Rady Naczelnej Światowego Związku Żołnierzy AK. Był również członkiem Stowarzyszenia Społeczno-Kombatanckiego Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość” we Wrocławiu. Zasiadał w Radzie do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Był członkiem Kapituły Nagrody Kustosza Pamięci Narodowej.

Jerzy Woźniak to wybitny Wrocławianin, społecznik i gorący patriota. Całe życie aktywnie działał rzecz niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej. Jak mało kto zasłużył na przyznanie Mu tytułu Honorowego Obywatela Wrocławia.

Z wyrazami szacunku,

w imieniu Klubu Radnych Prawa i Sprawiedliwości Rady Miejskiej Wrocławia

Robert Pieńkowski

PODZIEL SIĘ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ