Wspominamy bohaterów: Lucjan Jan Minkiewicz – po brutalnym śledztwie…skazany na ośmiokrotne pozbawienie życia

Lucjan Jan Minkiewicz (1918-1951), ps. „Wiktor”. Żołnierz ZWZ-AK na Wileńszczyźnie, po wojnie dowódca 6 Brygady Wileńskiej.

Był ochotnikiem w czasie wojny obronnej w 1939 roku, w szeregach 20 Pułku Piechoty. Od października ’39 zaangażowany w działalność konspiracyjną, jako członek Związku Walki Zbrojnej. Walczył w oddziale partyzanckim AK Adama Bordyczki ps. “Tońko”, późniejszej 6 Wileńskiej Brygadzie AK. W 1944 dostał awans do stopnia podporucznika. Walczył na białostocczyźnie. Był członkiem sekcji likwidacyjnej, działającej w Obwodzie AKO Bielsk Podlaski i dowódcą kompanii, „szturmowej”. Brał udział w operacji “Ostra Brama” – AK wspólnie z Sowietami zdobywali Wilno. Potem przeniósł się do Puszczy Rudnickiej. Był odpowiedzialny za ochronę polskiej ludności przed terrorem oraz za likwidację funkcjonariuszy NKWD i UB. 5 kwietnia 1945 r. roku wyznaczony został zastępcą dowódcy 1 szwadronu odtwarzanej na Białostocczyźnie 5 Brygady Wileńskiej.

Po demobilizacji 5 Brygady Wileńskiej 4 października 1945 r. na własną prośbę pozostał w terenie i dowodził oddziałem partyzanckim. W lutym 1946, jego szwadron otrzymał nazwę 6 Wileńskiej Brygady. Minkiewicz podlegał mjr. Zygmuntowi Szendzielarzowi „Łupaszce” i Komendzie Okręgu Wileńskiego AK. Funkcję dowódcy pełnił do 19 października 1946. W tym czasie przeprowadzał akcje zbrojnych i likwidacyjne przeciwko oddziałom pacyfikacyjnymi połączonych sił NKWD, UB, MO, KBW. Ze względu na stan zdrowia, zaprzestał wszelkich działań w połowie października ’46, został urlopowany. Ukrywał się w Zakopanem, Wrocławiu i Krakowie. Ale tam na skutek urządzonego kotła w mieszkaniu siostry, został wraz z ciężarną żoną aresztowany 30 czerwca lub 1 lipca 1948 roku. Śledztwo prowadzone w Warszawie na Rakowieckiej. (Wanda Min­kie­wicz została ska­za­na na 12 lat wię­zie­nia, dziecko oddane opiece państwa. Na wol­ność wy­szła w 1956, zmar­ła w grud­niu 2001 roku).

Lucjan Jan Minkiewicz, po brutalnym śledztwie, 2 listopada 1950 w procesie grupowym, został przez Wojskowy Sąd Rejonowy skazany na ośmiokrotne pozbawienie życia. Sformułowane zarzuty były takie same dla pozostałych  aresztowanych. Wielokrotna kara śmierci za dokonania “gwałtownych zamachów” na funkcjonariuszy sowieckiej i polskiej bezpieki, prowadzenia działalności wywiadowczej na rzecz obcego państwa oraz współpracy z Niemcami w okresie okupacji. Wyrok wykonano 9 lutego 1951 roku w mokotowskich kazamatach. W odstępach 10 minutowych zastrzelono Henryka Borowskiego, Antoniego Olechnowicza i Zygmunta Szendzielarza.

Miejsce pochówku Lucjana Minkiewicza jest nieznane. Grób symboliczny znajduje się na w Kwaterze “na Łączce”.

9 listopada 2007 Lucjan Jan Minkiewicz został pośmiertnie odznaczony przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą.

źródło: pl.wikipedia.org

fot. Żołnierze wyklęci. Antykomunistyczne podziemie zbrojne po 1944 roku praca zbiorowa Wydawnictwo: Oficyna Wydawnicza VOLUMEN

Artykuł powstał dzięki wsparciu Gminy Wrocław

PODZIEL SIĘ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ