Afgański pomocnik Bundeswehry skarży się na bierność Niemców

Młody Afgańczyk Hussain stoi przed murem otaczającym lotnisko w Kabulu. Hussain pracował jako tłumacz dla niemieckich sił zbrojnych, jego prawdziwe nazwisko jest inne.

Wraz z około 50 innymi byłymi pomocnikami Niemców i ich rodzinami, Hussain próbuje we wtorek dotrzeć na płytę lotniska – relacjonuje w środę “Spiegel”. Tam, w wojskowej części lotniska, startują Airbusy A400M Bundeswehry. Samoloty ratunkowe są dla Hussaina jedyną realną szansą na opuszczenie kraju. “W przeciwnym razie czeka go zemsta talibów” – konstatuje tygodnik.

W podobnej sytuacji są tysiące byłych pomocników Bundeswehry. “Siły lokalne” – tak nazywają ich władze niemieckie.

Przez wiele miesięcy istniała biurokratyczna procedura, w ramach której Afgańczycy mogli ubiegać się o ochronę. Ministerstwo Obrony obiecało szybką pomoc. Ale urzędnicy postępowali ściśle według przepisów. Procedura ciągnęła się i ciągnęła – aż było za późno.

“Obecnie, po upadku Kabulu, (…) większość pracowników organizacji pomocowych utknęła na miejscu”

– podkreśla ‘Spiegel”.

W Kabulu rządzą talibowie; w drodze na lotnisko ustawili punkty kontrolne.

“Islamiści kontrolują samochody i przepuszczają tylko obcokrajowców. Afgańczycy, ich zdaniem, powinni pozostać w kraju. Rzekomo talibowie obawiają się +drenażu mózgów+, odpływu dobrze wykształconych ludzi. A może chcą się zemścić?”

– pisze tygodnik.

 

Aby dostać się na pokład samolotu do Niemiec, trzeba mieć przy sobie dokumenty z pracy. “Nawet rząd niemiecki obawia się, że talibowie mogą w ten sposób rozpoznać pomocników Bundeswehry” – zauważa “Spiegel”.

Dlatego siostra Hussaina, która pojechała z nim na lotnisko, ukrywa dokumenty poświadczające, że w latach 2006-2008 pracował dla Bundeswehry, podpisane przez niemieckiego generała brygady. Kobiety nie będą przeszukiwane – mówi Hussain.

W desperacji rząd niemiecki chce teraz negocjować bezpośrednio z talibami w sprawie ewakuacji lokalnych sił. Ambasador Markus Potzel ma negocjować porozumienie w Dausze, gdzie talibowie mają swoje oficjalne przedstawicielstwo.

“Od dawna wiadomo, że rząd niemiecki obudził się o wiele za późno, że miesiące wahania będą prawdopodobnie kosztować życie” – podkreśla tygodnik.

“Człowiekiem, który przewidział nadchodzącą katastrofę, jest Marcus Grotian” – zauważa “Spiegel”. Żołnierz Bundeswehry założył przed kilkoma miesiącami “Sieć sponsorowania lokalnego personelu Afgańskiego”.

“Kilkakrotnie pisał bezpośrednio do pani kanclerz, prosząc o wywiezienie pomocników, gdy było to jeszcze możliwe bez większych niedogodności. W zasadzie wszyscy od kwietnia zdają sobie sprawę z odpowiedzialności

– mówi. Niestety, nic się nie wydarzyło” – przekazuje tygodnik.

Grotian nie wierzy już w dobre zakończenie. “Jeśli uda nam się tu kogoś uratować, to będziemy mieli wielkie szczęście” – mówi. “Krew każdego zabitego lokalnego pomocnika jest na rękach odpowiedzialnych polityków”. W każdej minucie docierają do niego wiadomości od zdesperowanych Afgańczyków. “Nigdy nie zapomni wołania o pomoc”.

Jednym z mężczyzn, który od kilku dni “najgłośniej jak potrafi woła o pomoc, jest Samim Dżabari” – podaje “Spiegel”. 28-latek pracował kiedyś jako dziennikarz i pomagał Bundeswehrze przedstawiać afgańską armię w pozytywnym świetle. Talibów natomiast obrażał w swoich filmikach. “Te filmy uczyniły go sławnym – mówi Dżabari. Talibowie mogą wybaczyć niektórym pomocnikom Bundeswehry. Ale na pewno nie jemu”.

Dżabari zaznacza, że dzwonił pod wszystkie numery, jakie miał w Bundeswehrze. Ale to wszystko nie pomogło. W 2016 roku jego kontrakt z Bundeswehrą został zmieniony na afgańską firmę. Według Niemców Dżabari powinien był wtedy napisać raport o zagrożeniu, ale tego nie zrobił. Teraz, jak wynika z maila od Niemców, niestety nie mogą go już przyjąć.

“Bardzo niemieckie doświadczenie: w pewnym momencie nie złożyć poprawnie wniosku. Tyle, że tutaj może się to skończyć fatalnie”

– zauważa tygodnik.

W ostatnich tygodniach przed pospiesznym wycofaniem się pod koniec czerwca Bundeswehra rozdała około 2 tys. wiz dla byłych pracowników organizacji pomocowych i członków ich najbliższych rodzin.

“Ale wielu Afgańczyków, którzy pracowali dla Niemców, nie pasowało do katalogu kryteriów opracowanych w Berlinie: niektórzy z nich pełnili służbę na rzecz wojska jeszcze przed pierwotnie podaną datą graniczną. Inni nie mogli przedstawić dokumentów potrzebnych do złożenia wniosków o wyjazd”

– informuje tygodnik.

“Niemcy są tak niesamowicie zafiksowani na punkcie papierkowej roboty” – mówi Dżabari. W kontaktach z nim, mówi, stracili swoje człowieczeństwo. “Nie dbają o mnie. Nie obchodzi ich moje życie!”.

Były pomocnik Bundeswehry Hussain, który we wtorek godzinami bezskutecznie czekał pod północną bramą (lotniska), jest podobnie rozczarowany. “To wstyd, że niemiecki rząd nas zdradził” – stwierdza. Wieczorem wraca samochodem do centrum Kabulu. Po drodze mija trzy punkty kontrolne Talibów. “Chcieli tylko wiedzieć, dokąd idziemy” – mówi mi Hussain, “ale byliśmy przerażeni”.

Prawdopodobnie “nie będzie próbował już dostać się na lotnisko. Uważa, że podróż jest zbyt niebezpieczna. Hussain chce teraz czekać, aż zadzwonią do niego Niemcy” – pisze tygodnik “Spiegel”.

Źródło:  niezalezna.pl

PODZIEL SIĘ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ