Kobiety w życiu marszałka Piłsudskiego odegrały istotną rolę i miały wpływ na kształtowanie się jego osobowości politycznej. Już w dzieciństwie pierwszą kobietą, która odcisnęła wyraźny ślad na jego miłość do ojczyzny, patriotyzm, honor i poglądy polityczne była matka Maria Piłsudska z Billewiczów, która pochodziła z rodu szlacheckiego herbu Mogiła. To ona wpajała i widziała w młodym Ziuku bojownika o wolność Polski, „Matka mnie do tej roli jaka mnie wypadła chowała” – wspominał Piłsudski. Maria Piłsudska wychowywała swoje dzieci w szacunku do historii orasz miłości do ojczyzny i wolności, w nadziei, że Polska po latach niewoli pod zaborami odzyska swoją suwerenność i chwałę. Dbała o dobre wykształcenie dzieci, czytała im polskich poetów i wieszczów.
W swoim testamencie Piłsudski napisał: „Zaklinam wszystkich co mnie kochali, sprowadzić zwłoki mojej matki z Sugint Wiłkomirskiego powiatu do Wilna i pochować największego rycerza Polski nade mną. Niech dumne serce u stóp dumnej matki spoczywa. Matkę pochować z wojskowymi honorami, ciało na lawecie i niech wszystkie armaty zagrzmią salwą pożegnalną i powitalną, tak aby szyby w Wilnie się trzęsły.”
I tak też się stało, po śmierci marszałka ekshumowano zwłoki Marii Piłsudskiej i złożono na cmentarzu w Wilnie na Rossie, obok trumny złożono kryształową urnę z sercem Piłsudskiego. Na grobie napisano: „Matka i serce syna”.
W latach swojej młodości, kiedy Piłsudski powrócił ze zsyłki z Syberii, nie umiał się odnaleźć, nie miał pracy ani skończonych studiów. Bez pieniędzy, bez dalszych perspektyw, nie chciał brnąć w dalsze kłopoty po pięciu latach pobytu na zesłaniu. Wtedy właśnie poznał niezwykłą kobietę, odważną, wyzwoloną rewolucjonistkę, która wszelkimi sposobami walczyła o wolność Polski.
To była kobieta z klasą, dobrze wykształcona, z dobrego domu i obdarzona nieprzeciętną urodą, nazywana ”piękną panią”. Miała wielu adoratorów, zakochany był w niej Roman Dmowski, lecz wybrała Piłsudskiego, mimo iż ten nie robił dobrego wrażenia chociażby z powodu wybitych dwóch przednich zębów (stracił na Syberii), oraz krzaczastej, niezadbanej brody – nie wyglądał atrakcyjnie.
Tak naprawdę dopiero po poznaniu Marii, która miała ugruntowane poglądy socjalistyczne i niepodległościowe, został wciągnięty do PPS i tam poznał wielu przyszłych działaczy politycznych. Maria była rozwiedziona, z pierwszego małżeństwa miała córkę Wandę, była wyznania Luterańskiego. Piłsudski musiał wystąpić z kościoła katolickiego i przyjąć wiarę ewangelicko-augsburską, aby ożenić się z Marią, kościół katolicki nie udzieliłby ślubu rozwódce. 3 lipca 1899 roku odbył się ich ślub.
Małżonkowie zorganizowali i prowadzili zakonspirowaną drukarnię, gdzie wydawano słynnego socjalistycznego „Robotnika” pod redakcją Piłsudskiego. Maria kreowała wizerunek Piłsudskiego jako lidera, przywódcę, wizjonera, zapewniała mu poparcie socjalistów. To ona obudziła w nim prawdziwą iskrę przyszłego wodza i polityka. W jej salonach gościli najważniejsi przedstawiciele ruchu niepodległościowego.
Jako aktywna działaczka partyjna przerzucała pod sukniami i gorsetami nielegalne pisma i literaturę i przewoziła do zaboru rosyjskiego, w kolejnych latach przemycała broń.
Piłsudski i Maria zostali aresztowani za swoją działalność konspiracyjną, trafiają do warszawskiej Cytadeli, Maria zostaje zwolniona, a on udając chorobę psychiczną ucieka.
Nawet kiedy Piłsudski zaczął ją zdradzać z młodszą Aleksandrą Szczerbińską, Maria pozostaje u jego boku jako towarzyszka walki oraz oficjalnie żona, chociaż od 1907 roku jego partnerką jest Aleksandra. Zmarła w 1921 roku po długiej chorobie, Piłsudski nie przyjechał na jej pogrzeb.
Aleksandra była dużo młodsza od Piłsudskiego, miała 24 lata a on 39 lat, połączyła ich miłość rewolucjonistów. W PPS zajmowała się zaopatrzeniem bojowników w broń, odbierała i przemycała transporty karabinów, rewolwerów, amunicji, oraz materiałów wybuchowych. W czasie I Wojny Światowej służyła w Legionach Polskich jako komendantka kurierek, została odznaczona między innymi Krzyżem Walecznych i Krzyżem Srebrnym Virtuti Militari „za męstwo i hart ducha wykazane w pracy niepodległościowej”.
Kiedy Piłsudski przebywał w niemieckim więzieniu w Magdeburgu w 1916 roku, Aleksandra urodziła pierwszą córkę Wandę, nieprzychylna prasa plotkowała o trójkącie Józefa, Aleksandry i Marii, z którą był jeszcze w formalnym związku. W 1920 roku urodziła się druga córka Jadwiga. Dwa miesiące po pogrzebie pierwszej żony odbył się ślub marszałka z Aleksandrą. W niepodległej Polsce Aleksandra zajmowała się nie tylko domem, ale sprawami publicznymi, działaniami charytatywnymi i społecznymi. W 1926 roku weszła w skład kapituły Orderu Virtuti Militari. Miała wielki wpływ na marszałka w kwestii przyznania kobietom praw wyborczych. Po wybuchu II Wojny Światowej wyjechała wraz z córkami do Londynu gdzie zmarła w 1963 roku.
W życiu Józefa Piłsudskiego kobiety odegrały wielką rolę, były silne, zdeterminowane, waleczne, dumne i piękne. To one otwierały mu drogę do jego kariery politycznej i przywódczej, dzięki tym wielkim kobietom Piłsudski mógł się spełnić jako wielki mąż stanu, przywódca narodowy, wizjoner i genialny strateg. Mówi się, że za każdym sukcesem mężczyzny stoi kobieta, pamiętajmy o tym czytając i wspominając życiorys marszałka. Pamiętajmy o tych niezłomnych i pięknych kobietach, które przyczyniły się do naszej niepodległości, wolności i wyzwolenia.
Źródło:
https://www.youtube.com/watch?v=MfCtQedYiOA
Publikacja powstała dzięki wsparciu Fundacji KGHM Polska Miedź
