Narodowa Organizacja Kobiet – organizacja, która dawała siłę kobietom

Zmiany społeczne jakie nastąpiły po odzyskaniu przez Polskę niepodległości nie pozostały bez wpływ na świadomość kobiet, które otrzymały takie same prawa wyborcze jak mężczyźni. Pod koniec 1918 r. do życia została powołana Narodowa Organizacja Wyborcza Kobiet, która została włączona w skład Centralnego Narodowego Komitetu Wyborczego, którego założycielem była Narodowa Demokracja, jednak NOWK zachowywała autonomię. Założycielkami były Józefa Szebeko, późniejsza senator oraz Gabriela Balicka, posłanka na sejm I, II i III kadencji i Zofia Sokolnicka, posłanka na sejm I kadencji.

Organizacja mocno zaangażowała się w agitację przed wyborami do Sejmu Ustawodawczego. Jej zadanie polegało na tym, aby zachęcić jak największą liczbę kobiet do udziału w wyborach, a także przeprowadzić skuteczną agitację na rzecz endecji. Kampanii wyborczej szerzonej przez NOWK towarzyszyło osobliwe hasło: „Każda kobieta leniwa, która w dniu 26 stycznia nie da do urny wyborczej swego głosu służy Żydom i szerzy anarchię”.

Oficjalnie NOKW przekształciło się w Narodową Organizację Kobiet 7 maja 1919 r. kiedy to Ministerstwo Spraw Wewnętrznych zatwierdziło statut. Pierwszą przewodniczącą zarządu nowopowstałej organizacji została Gabriela Balicka, która funkcję pełniła do 1921 r. Rok później została senatorem i weszła do klubu parlamentarnego Związku Ludowo-Narodowego, a także weszła w skład komisji oświaty i kultury, której została sekretarzem. W tym samym roku założyła Radę Narodową, której przewodniczyła.

Władzę w NOK sprawował Zarząd Główny liczący 15 osób i Rada Naczelna, która z kolei liczyła 18 osób, a kadencja każdej z nich trwałą trzy lata. Na głównąsiedzibę NOK wybrano Warszawę. W terenie znajdowały się natomiast oddziały. W 1931 r. działało niemalże 200 oddziałów, które zrzeszały 78 tysięcy kobiet. Sztandarowym hasłem organizacji było „Bóg i Ojczyzna”. Aby móc zostać członkiem organizacji kobieta musiała posiadać obywatelstwo polskie i pełnię praw wyborczych.NOK mocno podkreślał, ze nie jest organizacją polityczną, ani nie dąży do tego by taką się stać.

Działalność NOK nastawiona była głownie na propagowanie wśród kobiet świadomości politycznej, tradycyjnych wartości, patriarchalnego modelu rodziny, patriotyzmu, postaw chrześcijańskich Działaczki NOK dążyły do aktywizacji kobiet w życiu publicznym.Narodowczynie „Broniływiary i moralności przeciwko wpływom antyreligijnym, wywrotowym, antynarodowym, antyspołecznym i antypaństwowym”.Promowały gospodarność i oszczędność. Ponadto wspierały rozwój kulturalny i ekonomiczny kraju, wydawały broszury informacyjne, książki, organizowały wiece, spotkania, wykłady, kursy, zakładały biblioteki, świetlice, czytelnie, kasy zapomogowe i ubezpieczeniowe. Kobiety organizowały także zbiórki, przykładowo w czasie kiedy trwały reformy skarbowo-walutowe zebrały złoto na rzecz skarbu państwa. Dążyły do tego by nauka w polskich szkołach odbywała się w duchu katolickim. Stały w opozycji do planowanej przez Komisję Kodyfikacyjną reformie prawa małżeńskiego, zgodnie z którą do polskiego prawa miał zostać wprowadzony ślub cywilny i rozwód.

Członkinie NOK propagowały również posłuszeństwo ikarność, co było praktykowane również w szeregach organizacji. Zgodnie z ustalonymi zasadami „miały być bojowniczkami jasnej i czystej ideologii katolicko-narodowej […] uzbrojonymi w różaniec, opancerzonymi szkaplerzami Królowej Korony Polskiej”.

NOK współpracował również z innymi organizacjami m.in. z Polskim Stowarzyszeniem Kobiet z Wyższym Wykształceniem, Stowarzyszeniem Zjednoczonych Ziemianek, Katolickim Związkiem Polek, Obywatelskim Komitetem Wykonawczym Obrony Państwa, Komitetem Pomocy Kobiety Polskiej Powracającym Rodakom, czy Związkiem Kobiet Pracujących.

Organizacja działała do wybuchu II wojny światowej, kiedy to w jej ramach utworzono Narodową Organizację Wojskową Kobiet.

Publikacja powstała dzięki wsparciu Fundacji KGHM Polska Miedź

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj