Operacja zaćmy u dzieci – konieczność?

Najważniejszą rolą soczewki ludzkiego oka jest umożliwienie ostrego widzenia rzeczy, które znajdują się zarówno blisko, jak i dalej. To ona odpowiada za zjawisko akomodacji, czyli dostosowywania się oka do patrzenia na różne odległości. Do zaćmy dochodzi wówczas, gdy soczewka pokrywa się plamkami i zmętnieniami, włóknieje i staje się mało elastyczna, co powoduje utrudnione przedostawanie się promieni świetlnych do siatkówki oka. Wyróżnia się dwa podstawowe rodzaje zaćmy: nabytą – występującą głównie u dorosłych w starszym wieku, i wrodzoną – dotykającą też dzieci.

Zaćma jest chorobą, która w większości przypadków dotyka starszych kobiet, któe ukończyły 60. rok życia. Jest to przypadłość prowadząca do trwałej utraty wzroku, a w skrajnych przypadkach nawet do zaniku gałki ocznej przy niepodjęciu leczenia. Jedynym w pełni skutecznym sposobem, aby wygrać z chorobą jest zabieg chirurgiczny, zwany fakoemulsyfikacją, podczas którego usuwa się chorą soczewkę i wymienia na nową. Czy w przypadku choroby dziecka operacja to jedyny sposób, by pozbyć się choroby oczu?

Objawy i przyczyny dziecięcej zaćmy

Pierwszym zauważalnym objawem zaćmy wrodzonej jest biała źrenica, a nastęnym odruch palcowo – oczny. Dziecko wówczas często pociera lub ugniata piąstką bądź palcami swoje oczy. W badaniu źrenice nie reagują na światło, a dziecko nie wykazuje zainteresowania kolorami, kształtami, zabawkami, jest osowiałe i powolne z racji osłabionego wzroku.

Zaćma nabyta jest domeną osób starszych – przychodzi z wiekiem. Soczewka z roku na rok staje się coraz grubsza i mniej elastyczna, co sprzyja powstawaniu na niej mętów, przebarwień, zwłóknień. Może jednak być wynikiem innych chorób czy urazów, w tym na przykład cukrzycy, zapalenia innych elementów gałki ocznej (np. twardówki), mechanicznych i chemicznych urazów gałki ocznej oraz wewnątrzgałkowych komórek nowotworowych. Zaćma wrodzona rozpoczyna się jeszcze w macicy matki lub tuż w wieku wczesnym niemowlęcym. Może powstać w wyniku istnienia  uwarunkowań genetycznych, dziedziczenia, a także wystąpienia aberracji chromosomowych, zakażeń okresu płodowego lub noworodkowego czy czynników toksycznych działających na płód.

W przypadku, kiedy dziecko cierpi na zaćmę całkowitą, zaleca się poddanie już kilkutygodniowego niemowlęcia zabiegowi usunięcia zajętej soczewki. Dowiedz się dokładnie jak przygotować dziecko do operacji zaćmy: http://www.kardiotel.pl. Najczęściej stosuje się laserową metodę usuwania zaćmy, polegającą na usunięciu zmętniałej soczewki i wszczepieniu nowej soczewki wewnątrzgałkowej w odpowiednie miejsce za pomocą ultradźwięków.

PODZIEL SIĘ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ