Wspominamy bohaterów: Józef Ostafin – Legionista, powstaniec śląski, poseł na Sejm II RP, żołnierz ZWZ-AK

Józef Ostafin

Józef Ostafin (1894-1947), ps. Chudy, Miłosz. Legionista, powstaniec śląski, poseł na Sejm II RP, żołnierz ZWZ-AK. Działacz WiN-u.

Zaraz po wybuchu II wojny światowej został aresztowany przez Rosjan we Lwowie. Zwolniony w 1940 wyjechał razem z rodziną się do Krakowa, gdzie znalazł pracę w niemieckich firmach: Kirchoff i  Sadgustelle.

Od 1941 r. był żołnierzem ZWZ–AK. Referentem rolnym w Wydziale Wojskowym Okręgu AK Kraków. Do jego obowiązków należało m.in. sporządzanie w formie raportów miesięcznych sprawozdań z sytuacji gospodarczej na terenie okręgu. Od 1943 r. ukrywał się z powodu listu gończego wystawionego na jego nazwisko za „akcje sabotażowe”, polegające na aprowizowaniu podziemia kosztem niemieckiej firmy.

Wkrótce wstąpił do ZWZ–AK. Od 1943 pracował w Wydziale Rolnictwa Okręgowej Delegatury Rządu. Jednocześnie przygotowywał akcje sabotażowe polegające na zaopatrywaniu organizacji konspiracyjnych z zasobów niemieckich firm. Sporządzał sprawozdania z sytuacji gospodarczej na terenie okręgu. Opracował pięć prospektów propagandowych dotyczących potrzeb wsi: „Uspołecznienie gospodarki”, „Organizacja wsi”, „Samorząd wsi”, „Przebudowa ustroju rolnego”, „Organizacja zbytu przez spółdzielców”.

Od 1943 roku był poszukiwany przez Gestapo, potem przez Rosjan z powodu listu gończego za akcje sabotażowe. Do organizacji NIE wstąpił w 1944 roku. Zajmował się przejmowaniem informacji wywiadowczych z terenu, z nasłuchów radiowych oraz analizowaniem kondycji, programów i działań partii politycznych.

Był świadomy kto zamordował Polaków w obozach sowieckich. Po zakończeniu wojny, nadal sie ukrywał w majątkach rolnych w Wierzbnie i w Giebułtowie (jako administrator majątku ss Wizytek). Kontynuował też działalność w podziemiu antykomunistycznym. Od jesieni 1945 r. działał w organizacji Wolność i Niezawisłość.

Ostafin brał udział w redagowaniu projektu deklaracji i wytycznych ideowych WiN, zatytułowanych „O wolność obywatela i niezawisłość państwa”. Pisywał artykuły do konspiracyjnych gazetek i ulotek, sporządzał na potrzeby obu zarządów referaty i opracowania. Nigdy nie ujawnił się.

Został aresztowany 19 września 1946 w swoim domu, gdzie UB urządziło kocioł, który trwał trzy tygodnie. przebywał osiem miesięcy w więzieniu Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Krakowie. Potem został przewieziony z innymi zatrzymanymi członkami II Zarządu WIN do więzienia przy ulicy Montelupich.

Wojskowy Sąd Rejonowy skazał go na karę śmierci a także pozbawienie praw publicznych i obywatelskich, praw honorowych i przepadek mienia. Wyrok został ogłoszony 10 października 1947, w uzasadnieniu podano “za działalność w organizacjach antypaństwowych”. Józef Ostafin został zastrzelony 13 listopada 1947, na podwórzu więzienia Montelupich w Krakowie. Miejsce pochówku do dzisiaj nie jest znane.

Odznaczono go m.in. Srebrnym Krzyżem Virtuti Militari (1921) Krzyżem niepodległości (1931), Krzyżem Oficerskim Orderu Polonia Restituta (1937), Krzyżem Walecznych (1922), Śląską Wstęgą Waleczności i Zasług (1921). Został zrehabilitowany w 1991.

źródło: bs.sejm.gov.pl oraz krakow.ipn.gov.pl

fot. Żołnierze wyklęci. Antykomunistyczne podziemie zbrojne po 1944 roku praca zbiorowa Wydawnictwo: Oficyna Wydawnicza VOLUMEN

artykuł powstał dzięki pomocy Gminy Wrocław

PODZIEL SIĘ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ