Eugeniusz Ralski: zorganizował wywiad gospodarczy…uwięziony w obozie koncentracyjnym w Krakowie-Płaszowie.

Eugeniusz Ralski (1910-1981), ps. Biały, Korsak. Żołnierz ZWZ/AK, działacz WiN, NIE, DSZ. Był członkiem Delegatury Rządu na Kraj. Uczony, fitopatolog i zoolog. Wykładowca akademicki we Wrocławiu.

Brał udział w kampanii wrześniowej, nadzorował ewakuację Śląskiej Izby Rolniczej. Od stycznia 1940 pracował i działał w Krakowie. Był jednym z organizatorów konspiracji Wydziału Rolniczego, angażował się w działalność niepodległościową. W 1941 został zaprzysiężony do ZWZ, do Wydziału Wojskowego „Teczka”, kierował tam Oddziałem Rolnym. Po scaleniu we wrześniu 1943 z Delegaturą Rządu na Kraj, został szefem Wydziału Rolnego Okręgowej Delegatury Rządu w Krakowie. W 1944 został aresztowany i uwięziony w obozie koncentracyjnym w Krakowie-Płaszowie. Został wyzwolony po wkroczeniu Sowietów.

Został członkiem dowództwa Brygad Wywiadowczych, których zadaniem było tworzenie sieci wywiadowczo-propagandowych na terenie tzw. Obszaru Południowego w ramach NIE, DSZ i WiN. Od lutego 1945 był pracownikiem naukowym na Uniwersytecie Jagiellońskim. Na polecenie przełożonych zorganizował wywiad gospodarczy i nadzór nad Biurem Studiów. W maju 1945 został referentem wywiadu gospodarczego DSZ, a od stycznia 1946 był zastępcą kierownika sieci wywiadowczej WiN, następnie został szefem wywiadu Obszaru Południowego WiN.

W lipcu 1946 Delegat Rządu powołał Eugeniusza Ralskiego na stanowisko kierownika Katedry Fitopatologii i Ochrony Roślin połączonych Uniwersytetu i Politechniki Wrocławskiej, Wtedy też powierzono mu zadanie zorganizowania tej katedry.

UB aresztował go 24 sierpnia 1946 pod zarzutem nieujawnienia przynależności do AK i WiN. Był sądzony w tzw. procesie krakowskim z innymi członkami II Zarządu Głównego WiN. Przeszedł bardzo ciężkie śledztwo. Ralski został skazany 10 września 1947 na karę śmierci. Inni profesorowie, zwrócili się do Bieruta o akt łaski. 6 listopada 1947 prezydent Bierut, zamienił wyrok śmierci na karę dożywotniego więzienia. 17 maja 1956  Wojskowy Sąd Garnizonowy zmienił karę na 12 lat więzienia i 5 lat utraty praw publicznych, jednocześnie, ze względu na stan zdrowia udzielił Ralskiemu rocznego urlopu zdrowotnego. Ralski w więzieniach przebywał 10 lat. Napisał wtedy siedem podręczników i zrobił pięć przekładów. Na wolność wyszedł po wielu apelacjach i amnestiach 18 maja 1956. Decyzją Rady Państwa z 31 grudnia 1956 pozostałą część kary zawieszono mu najpierw na dwa lata, a następnie anulowano.

Kiedy odzyskał prawa publiczne, pracował aż do emerytury. Spoczywa na Cmentarzu Podgórskim w Krakowie.

W 1992 roku Postanowieniem Sadu warszawskiego Okręgu Wojskowego w Warszawie z dnia 17 listopada, wyrok wydany przez b. WSR Kraków został unieważniony jako wydany za działalność niepodległościową.

źródło: lustronauki.wordpress.com

fot. Żołnierze wyklęci. Antykomunistyczne podziemie zbrojne po 1944 roku praca zbiorowa Wydawnictwo: Oficyna Wydawnicza VOLUMEN

Artykuł powstał dzięki wsparciu programu „Dolny Śląsk Pamięta” przez Fundację KGHM

PODZIEL SIĘ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ