Siostra Józefa Słupiańska (1912) siostra zakonna, przez całą okupację pracowała w szpitalach.
Józefa Słupiańska na pięć lat przed wstąpieniem do zakonu ukończyła Przysposobienie Wojskowe Kobiet, kurs PCK i Kurs Obrony Przeciwgazowej. Do Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego à Paulo została przyjęta w listopadzie 1934 roku. W czasie okupacji niemieckiej pracowała w Szpitalu Dzieciątka Jezus w Warszawie jako pielęgniarka. Wspomina, że tuż przed kapitulacją wrześniową całe posługujące zgromadzenie z niektórymi pacjentami spędziło nalot na kolanach w prowizorycznej kaplicy: „jak się zaczął nalot rano o godzinie siódmej, to skończył się o trzeciej po południu. A myśmy byli akurat wszyscy na mszy świętej. I proszę sobie wyobrazić, że myśmy nie wstali z kolan przez tyle godzin, tylko żeśmy na tych kolanach wszyscy się modlili. Ja pamiętam, że ja się tylko oglądałam, czy za mną jeszcze są, czy już nie ma nikogo. Bo to wtedy właśnie cały ogród był zbombardowany (…) I pamiętam, o trzeciej godzinie po południu przyszła nasza siostra przełożona, siostra wizytatorka i mówi: „Proszę sióstr kochanych, niech siostry teraz pójdą do refektarza, bo tam siostra Kazimiera w kuchni coś przygotowała do zjedzenia”. W czasie bombardowania. Idziemy do refektarza, a w refektarzu stoją takie kubeczki i w tych kubeczkach trzy czwarte płatków owsianych. To był cały posiłek na cały dzień. Boże mój kochany, ale akurat właśnie wtedy trzecia godzina, między trzecią chyba wiadomość – Warszawa się poddała. O, proszę pani, to było trudno przeżyć”.
Za tę posługę a potem towarzyszenie rannym podczas ewakuacji szpitala do Milanówka, umożliwiając wielu z nich ucieczkę, została uhonorowana Medalem im. Florence Nightingale – najwyższym na świecie odznaczeniem przyznawanym pielęgniarkom przez Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża oraz najwyższym wyróżnieniem Polskiego Czerwonego Krzyża – Odznaką Honorową I-go stopnia.
Kiedy w Muzeum Powstania Warszawskiego 29 lipca 2018 roku odbyło się spotkanie władz rządowych i bohaterów narodowych Siostra Józefa Słupiańska za swoje bohaterstwo została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Prezydent RP Andrzej Duda powiedział: „za wybitne zasługi w obronie godności, człowieczeństwa i praw ludzkich, za ofiarną służbę w ratowaniu życia i zdrowia potrzebującym pomocy” a Siostra: „Dziś, kiedy zastanawiam nad swoim życiem, to dziękuję Panu Bogu, że miałam szczęście przeżyć Powstanie Warszawskie. Od pierwszego dnia do końca. Pracowałam w Szpitalu Dzieciątka Jezus. I tam przy ciężko chorych, jak wszystkich już wywieziono po Powstaniu, skończyło się Powstanie, to my dwie siostry, ostatnie wyszłyśmy ze szpitala. Piechotą poszłyśmy z Warszawy do Piastowa. I dziś sobie myślę, Boże, jakie to szczęście, że mamy takie piękne hasło w naszej Ojczyźnie: Bóg, Honor, Ojczyzna”.
źródło: https://www.1944.pl
Artykuł powstał dzięki wsparciu programu „Dolny Śląsk Pamięta” przez Fundację KGHM
