Prof. Julian Aleksandrowicz: żołnierz AK…uciekł z getta przy pomocy polskich przyjaciół


Prof. Julian Aleksandrowicz (1908-1988), ps. Doktor Twardy. Lekarz internista, profesor nauk medycznych,  filozof medycyny i hematolog. Uczestnik kampanii wrześniowej, jako Żyd został za murami krakowskiego getta, z którego uciekł wraz z rodziną, przy pomocy polskich przyjaciół. Ukrywał się u prof. Andrzeja Stopki, wkrótce wstąpił do AK. Humanista, pisarz i społecznik. Propagator krwiodawstwa i przeszczepu szpiku kostnego.

Prof. Aleksandrowicz był jednym z pionierów polskiej myśli ekologicznej. Z pasją propagował zasady ekologicznej profilaktyki zdrowotnej. W jego pracy najważniejsza była troska o zdrowie pacjenta oraz rozwój medycyny służącej zdrowiu społecznemu.

Prof. Aleksandrowicz, oprócz pracy zawodowej pisał książki, jedna z nich “Kartki z dziennika doktora Twardego, to wspomnienia z czasu wojny wydana w 1962 roku. W której czytamy: ocalałem kilka razy w sytuacjach indywidualnego zagrożenia, w których, zgodnie z zasadami logiki, nie miałem prawa  ocaleć. Poczucie darowanych dodatkowych lat życia uświadomiło mi, że sensu istnienia należy poszukiwać w życiu dla innych”.

W 1939 został zmobilizowany do wojska. Brał udział w kampanii wrześniowej, a po ucieczce z getta  w partyzantce na kielecczyźnie, w oddziale partyzanckim AK Kazimierza Aleksandrowicza ps. „Huragan”, gdzie dowodził plutonem, zorganizował pomoc medyczną. To właśnie tam zaprojektował sanitarny opancerzony pojazd z rozsuwaną podłogą do ewakuacji rannych z pola bitwy.  Prof. Aleksandrowicz w latach 1942-1943 w krakowskim getcie kierował małym szpitalem. W swoich wspomnieniach przyznawał, że właśnie wtedy nauczył się najwięcej życiowej mądrości, bo: “jako ludzie podlegamy nie tylko ewolucji logicznej, jak każde zwierzę, ale ludźmi prawdziwymi stajemy się właśnie w toku ewolucji kulturowej na zasadzie własnych przemyśleń, perspektyw, refleksji”.

W 1944 wspierał żołnierzy w Akcji “Burza”. Był odznaczony Orderem Virtiti Militari, uhonorowany przez miasto Kraków ulicą „Doktora Twardego”. Jego imię nosi LO nr 3 w Krakowie oraz Polskie Towarzystwo Magnezologiczne w Warszawie.

Motto życiowe prof. Aleksandrowicza, to fragment Modlitwy Majmonidesa, XII wiecznego lekarza z uciskanej w Hiszpanii żydowskiej diaspory, napisanej osiem wieków temu: “Boże, napełnij duszę mą miłością dla mej sztuki i dla wszystkich stworzeń (…) Niech umysł mój przy obcowaniu z chorym pozostanie jasny, nie roztargniony żadną myślą uboczną, ażeby wyraźnie uprzytomniał sobie, czego nauczyło go doświadczenie i wiedza, gdyż wielkie i wspaniałe są dociekania naukowe, których celem jest podtrzymanie zdrowia i życia (…) Spraw, by moi chorzy mogli zaufać mnie i sztuce mojej. Jeśli nieucy potępią mnie i wyśmieją, spraw, by ukochanie mojego zawodu było puklerzem czyniącym mnie niewzruszonym, bym mógł wytrwać w prawdzie (…) Spraw, abym był we wszystkim umiarkowany, lecz nienasycony w umiłowaniu wiedzy”.

źródło. wikipedia.org

Artykuł powstał dzięki wsparciu programu przez Gminę Wrocław

PODZIEL SIĘ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ