Na Kresach Wschodnich zderzyły się cywilizacja łacińska z bizantyjską. Do dzisiaj obserwujemy wyraźną kulturową granicę a odwieczne konflikty pomiędzy Wschodem i Zachodem często dają znać o sobie.
Kresy Wschodnie to już czasy Bolesława Chrobrego, późniejszego pierwszego koronowanego króla Polski. Wiemy, że wyprawił się na Ruś, zdobył Kijów i Grody Czerwieńskie. Od tej pory znaczenie państwa polskiego na europejskiej arenie wzrosło, i to znacznie. Chrobry umocnił przyjętą przez ojca, Mieszka I wiarę katolicką, rozszerzył granice państwa polskiego. Na południu Łużyce, Morawy a na wschodzie Kresy. Był rok 998. W Kijowie rządzi zięć Chrobrego, Świętopełk. Polska na Rusi Kijowskiej umacnia swoją państwowość. Z przerwami trwa to ponad 600 lat. Budujemy szlaki handlowe, uczymy się miejscowego rzemiosła, uprawiamy czarnoziemy. Podbite przez nas tereny próbują zdobyć Turcy, Tatarzy a nawet Swedzi. Rusini w tym czasie wspierani przez najemnych Kozaków i Mongołów najeżdżają z różnym skutkiem ówczesną Polskę. Teraz termin Kresy, czyli pogranicze używa się zamiennie z nazwą „Ziemie oderwane”. W XVIII i XIX wieku Kresy Wschodnie nazywano już „ziemiami zabranymi”. Polska wkrótce dostaje się pod zabór Cesarstwa Rosyjskiego, a Wilno i Lwów to miasta skupiające największą ilość Polaków. Stają się polskimi miastami kresowymi. Polacy w czasach zaborów na Kresach Wschodnich byli ludźmi bez kategorii. Pozbawieni państwowości, domów, pracy, często zsyłani na nieludzką ziemię trwali dzięki wierze katolickiej.
W ciągu ośmiu wieków na Kresach wykształcił się pewien system porozumiewania i pokojowego współistnienia Polaków i Ukrainców. Z czasem różnice wyznaniowe, językowe, narodowościowe i etniczne nie miały znaczenia, by w okresie zawirowań politycznych przybrać formy wrogości i nienawiści. Bardzo często inspirowanej przez Rosjan.
Od międzywojnia bolszewicy, przez II wojnę światową i panowanie Związku Radzieckiego wymazywali polskość z Kresów Wschodnich. Pomimo poczynionych starań, głównie ideologicznych oraz nakładów finansowych nie udało się komunistom poskromić ducha. Kresy Wschodnie pozostaną na zawsze kolebką polskości. Świadczą o tym nazwiska: Mikołaj Rej, Stanisław Żółkiewski, Jan II Sobieski, Michał Korybut Wiśniowieki, Stanisław August Poniatowski, Tadeusz Kościuszko, Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki, Stanisław Moniuszko, Joseph Conrad, Eliza Orzeszkowa, Ignacy Jan Paderewski, Józef Piłsudski, Kazimierz Górski, Stanisław Lem i Czesław Niemen. Dzięki miłości Kresowian do swojej ziemi polskość tam trwa i trwać będzie.
Źródło:wikipedia.org/wiki/Kresy_Wschodnie
Publikacja powstała dzięki wsparciu Fundacji KGHM Polska Miedź
