Stanisław Maczek był wielkim polskim generałem okresu II Wojny Światowej. Jemu jako jedynemu polskiemu dowódcy, udało się doczekać wolnej Polski. Był niezwykłym człowiekiem.
Generał Stanisław Maczek urodził się w 1892r. na Kresach. Ukończył studia wyższe we Lwowie. Podczas I wojny światowej walczył na froncie włoskim w szeregach armii austriackiej. Po zakończeniu wojny postanowił wstąpić do formującego się Wojska Polskiego, gdzie powoli, ale konsekwentnie piął się po szczeblach kariery oficerskiej, doszedł do stanowiska pułkownika. W 1938r. został mianowany dowódcą 10 Brygady Kawalerii Zmotoryzowanej, która stanowiła zalążek nowo powstających polskich wojsk pancernych. W czasie kampanii wrześniowej 10 Brygada zmagała się z oddziałami XXIII Korpusu Pancernego na południu Polski.
Następnie, po ataku Sowietów, pułkownik Maczek zebrał swoich wszystkich ocalałych żołnierzy i z nimi wyruszył dalej, za granicę węgierską. Niedługo po wybuchu I Wojny Światowej Maczek pojawił się w Paryżu u generała Sikorskiego. Po tym spotkaniu awansowano go do stopnia generała, a także objęcia dowództwa obozu Coequidan (zwanego potocznie Koczkodanem). Obóz ten był dla ochotników Polaków. Założeniem obozu był stworzenie polskiej dywizji, aby u boku Francuzów walczyć z Niemcami. Francuzi nie byli tym faktem zachwyceni, toteż niechętnie podzielili się z Polakami bronią.
Pomimo tych trudności generał Maczek nie poddawał się i z uporem starał się otworzyć swoją brygadę. Francja poniosła klęskę. Generał Stanisław Maczek wraz z całą swoją kompanią udał się do Marsylii. Na miejscu, ze względu na okupacje wszyscy musieli przejść do konspiracji i udać, że się nie znają. Pewnego dnia, kiedy generał pojawił się ubrany po cywilnemu spotkał siedzących przynajmniej stu swoich żołnierzy. Oni na jego widok od razu poderwali się na baczność. Tacy byli z nich konspiratorzy….
Aby z Marsylii móc wyjechać do Maroka, postanowił przebrać się za Araba. Stamtąd przedostał się do Portugalii i Wielkiej Brytanii, gdzie za swoje waleczne czyny we Francji otrzymał Krzyż Virtutti Militari. Objął dowództwo 2 Brygady Strzelców, mianowanej potem na 10 Brygadę Kawalerii Pancernej, a na końcu a 1 Dywizję Pancerną. Polacy wyjątkowo dobrze zapisali się w pamięci Szkotów, którzy polską dywizję nazwali „Czarną brygadą”.
Polska dywizja pod koniec lipca 1944r. została przekierowana do Europy. W szeregach II Korpusu Kanadyjskiego zaczęła marsz przez cały kontynent, który zakończył się wyzwoleniem kilkudziesięciu miast, a także zdobyciem gniazda hitlerowskiej marynarki wojennej – Wilhelmshaven.
Generał Mroczek zawsze powtarzał swoim żołnierzom: „kiedy idzie o życie i krew żołnierską, trzeba nauczyć się skąpstwa”. Jego oficerowie go uwielbiali, nadali mu też przydomek „Baca”.
Po skończonej wojnie, Stanisław Maczek pozostał na emigracji w Edynburgu w Wielkiej Brytanii. Nie wrócił do komunistycznej Polski, zdając sobie sprawę co tam może go czekać. 26 września 1946 Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej w Warszawie, pozbawił Maczka obywatelstwa polskiego. Od 1945 został pozbawiony świadczeń przysługujących żołnierzom alianckim. W związku z tym rozpoczął pracę jako sprzedawca, a następnie barman w restauracji hoteli prowadzonych wówczas przez polskich emigrantów: „Dorchester” i „Learmonth” w Edynburgu. I nawet wtedy nie uskarżał się na swój los. Ludzie znali go jako człowieka o przyjemnym usposobieniu, z dużym poczuciem humoru.
Zmarł w wieku 102 lat. Został pochowany na cmentarzu żołnierzy polskich w Bredzie, czego sam sobie życzył. To tam poległo najwięcej jego żołnierzy.
Publikacja powstała dzięki wsparciu Fundacji KGHM Polska Miedź
